|
|
Począwszy od IX wieku p.n.e. Półwysep Iberyjski był terenem ekspansji licznych ludów i państw (Celtów, Fenicjan, Greków czy też Kartagińczyków. W II wieku p.n.e. na półwyspie pojawili się Rzymianie. W V wieku na tereny obecnej
Hiszpanii wdarli się Wizygoci i stworzyli tam własne królestwo. W roku 711 z północnej Afryki na Półwysep Iberyjski przedostały się wojska arabskie pod wodzą Tarika, które błyskawicznie podbiły prawie cały półwysep.
Niewielkie królestwa chrześcijańskie na północy rozpoczęły rekonkwistę, która zaowocowała ostatecznym wyparciem Maurów w 1492. Z drobnych państw chrześcijańskich z czasem wyłoniły się dwa silne królestwa: Kastylia i Aragonia. Rozkwit i ekspansja powstałej z połączenia obu tych państw Hiszpanii były przede wszystkim związane z podbojami kolonialnymi w Ameryce i zdobyciem wielkich bogactw. Dzięki mocarstwowej polityce, kraj stał się supermocarstwem w Europie Zachodniej. Stracił on jednak tę pozycję dzięki osłabieniu, upadkowi gospodarczemu i wyniszczającym (przegrywanym) wojnom z Francją Ludwika XIV. Problemy z następstwem tronu w XVIII wieku doprowadziły do wojny o sukcesję
hiszpańską, która w znacznym stopniu osłabiła państwo.
Wielkie w II połowie XVIII wieku imperium hiszpańskie, około 1825 roku przestało praktycznie istnieć. Spowodowane to było zbyt długim złym zarządzaniem nimi, niesprawiedliwym ładem społecznym i, przede wszystkim, inwazją Napoleona który rozprzestrzenił idee wolnościowe w Ameryce.
Hiszpania dostała się pod wpływy Francji. Hiszpania stała się powoli biednym prowincjonalnym królestwem. W latach 1936-1939 kraj ogarnęła wojna domowa. W jej wyniku władzę w kraju przejęli nacjonaliści pod wodzą generała Francisco Franco.
Po śmierci Franco w 1975, władzę przejął wyznaczony przez niego na następcę książę Jan Karol z dynastii Burbonów. Wprowadził on w kraju demokratyczne reformy. W 1982
Hiszpania wstąpiła do NATO, a w 1986 stała się członkiem Unii Europejskiej.
|
